Winkeldochter zoekt de ware (lezer)
In deze rubriek brengen we boeken onder de aandacht die naar onze mening ten onrechte onopgemerkt zijn gebleven, in onze winkel of in de pers. Ofschoon het onmogelijk is om ieder boek recht te doen, gezien de vloed aan publicaties die elk jaar over ons uitgestort wordt, willen we hier graag een poging doen om een paar schrijnende en kwijnende boekenlevens op te fleuren. Zodat we met Gerard Reve kunnen zeggen: “Het is gezien, het is niet onopgemerkt gebleven”.
In deze aflevering is de schijnwerper gericht op: Martelaar! van Kaveh Akbar, vertaald door Hans Kloos.
Zowel Jérôme als Nadie hebben dit boek gelezen en zijn er zeer enthousiast over. Ook de recensies waren lovend. Dus wij vragen ons af waarom blijft het dan toch zo stil rondom dit boek in onze winkel?
Ingewikkeld of literaire schoonheid?
Ja, het klopt dat het niet het makkelijkst leesbare boek is. De afwijkende structuur maakt het wellicht wat ingewikkeld en zorgt ervoor dat je met aandacht moet lezen. Je zou het kunnen vergelijken met de vertelstructuur van Oroppa. Dat boek wordt daarentegen wel geprezen voor de ingewikkeldheid. Het kreeg er zelfs de Libris Literatuurprijs 2025 voor.
Een ander onderwerp wat in Nederland blijkbaar ingewikkeld wordt gevonden is het onderwerp van een buitenstaander in de Westerse maatschappij die kampt met een verslavingsproblematiek. Wellicht een te ver van mijn bed show om de moeite te nemen om hierover te lezen, te confronterend, te zwaar? Literair gezien is het in ieder geval een verhaal dat zeer de moeite waard is om te lezen!
Wat vertelt het verhaal?
In het kort gaat het boek over Cyrus die woont in een vieze, kleine kamer in een gedeeld appartement in Indiana met een stapel vuile was en te laat ingeleverde bibliotheekboeken als zijn enige bezittingen. In de ledige uren sinds hij de drank heeft opgegeven, is hij vooral bezig met nadenken over schrijven en het niet doen.
Zijn moeder stierf jaren geleden toen het passagiersvliegtuig waarin ze zat werd neergehaald door de VS, zijn vader is er ook niet meer. In de gedichten die hij schrijft gaat hij op zoek naar de wortels van zijn Iraanse achtergrond. Wat hij eigenlijk wil, is sterven. Het ultieme martelaarschap bereiken. Dat zit in de Iraanse aard, stelt hij.
Zwalkend door het leven, op zoek naar de focus die zijn kunstenaarschap mist, hoort hij over de Iraanse kunstenares Orkideh die in het Brooklyn Museum in New York een performance opvoert: Death-Speak. Haar laatste weken en dagen brengt ze door in het museum. Terwijl ze sterft aan kanker, kunnen bezoekers met haar praten. Dit is wat hij nodig heeft. En hij neemt het vliegtuig naar New York. Maar de gesprekken die hij met Orkideh voert, brengen hem niet dichter tot de dood, maar het leven.
Voor wie zou dit boek een aanrader kunnen zijn?
Lezers die houden van boeken met een niet standaard structuur.
Lezers die een ander narratief kunnen waardereren en aandacht aan het woordgebruik schenken.
Lezers die openstaan voor een andere blik op onze Westerse samenleving
Of lezers die genoten hebben van Oroppa geschreven door de Nederlandse schrijver en filosoof Safae el Khannoussi.
En nu?
We zijn benieuwd of we je nieuwsgierigheid hebben aangewakkerd! If so loop dan even de winkel binnen en vraag naar onze winkeldochter ;-)
